काही गोष्टी आपल्यासाठी नसतात असे आपण स्वतःशी ठरवून ठेवलेले असते त्यामुळे आपण सहसा त्यांच्या वाट्याला जातच नाही. आमच्यासाठी संगीत आणि नाटक हा असाच विषय होता. संगीत फक्त मुलींसाठी आहे आणि मुलींबद्दल राग असल्याने त्यात आम्ही नेहमी काठावर पास व्हायचो...
तसेच "नाटक फक्त शरीफ लोकांसाठी आहे" असे वाटल्याने आम्ही नाटक पण कधी बघितले नाहीत. औरंगाबादला एकनाथ नाट्यमंदिरासमोर आमचा #KGMS ग्रुपचा कट्टा होता इतकाच आमचा नाटकांशी संबंध.
इकडे नवीनच ओळख झालेला मित्र किरण माने एका नाटकाचा मुख्य अभिनेता आहे असे कळले आणि त्याच्यासोबत आपली फेवरेट अमृता सुभाष आहे आणि या नाटकाला खूप अवॉर्ड पण मिळाले आहेत असे पहिले आणि काल दादरला शिवाजी मंदिराला नाटक पहायला गेलो.
मुख्य अभिनेता आपला 'दोस्तं' आहे आणि त्याने आपल्यासाठी पास ठेवला आहे असे तिकीट खिडकीवर सांगितले की लोक फारच रिस्पेक्टने पाहतात असा अनुभव आला... हाहा....
आधी नाटके जास्त पाहिली नसल्याने आणि 'तुझे आहे तुजपाशी' सारख्या भयंकर आठवणी सोबत असल्याने हे नाटक आवडले नाही तर किरण ला फेस कसे करणार ही भीती वाटत होती.
नाटकाचा विषय आहे matrimony आणि आपली त्यातली गती जुन्या मित्रांना चांगलीच माहित आहे.. (संदर्भ शादी.कॉम आणि रिलेटेड पोस्ट) त्यामुळे नाटक पहिल्या मिनीटापासून पकड घेत गेले. पस्तिशीची unmarried मुलगी आणि नुकताच चाळीशीत आलेला हिरो यांचे भावविश्व या दोघांनी अगदी सुंदर समोर आणले.
आपण जगाची अजिबात पर्वा करत नाही असे सतत सांगणारे लोक आतून खूप संवेदनशील आणि केअरिंग असतात आणि बाहेरून रफ आणि गावंढळ वाटणारी व्यक्ती मनाने प्रचंड सुंदर असू शकते..... या मिसमॅच मधली जोडी अशीच आहे.... एकटेपणामुळे थोडी विक्षिप्त वागणारी गोड मुलगी आणि सातारचा रांगडा मुलगा जो आतून अगदी निर्मळ आणि लवेबल आहे.
Forced Bachelorship लादली गेलेली मुले आणि काही मुली जवळून पाहिल्याने हे दोघे कधी अभिनेते वाटलेच नाहीत..असे वाटले अरे हा तर आपला हा आहे आणि ती तर अशीच बोलते, आपल्या हिच्यासारखी...
परस्परविरुद्ध स्वभाव असणारे दोन लोक एकमेकांच्या प्रेमात पडू शकतात आणि बाकी कसलाही विचार न करता ते एकत्र आल्यास आयुष्य किती सुंदर आणि फुलफिलिंग होऊ शकते हे आम्हाला चांगलेच माहित आहे. यातले दोघेही असेच असतात... पण यांच्या शास्त्रीय संगीतासारख्या समान आवडीनिवडी यांना एकत्र बांधून ठेवतात.
इतरांना काहीच त्रास होणार नाही असे काम फक्त साधूसंन्याशी लोक करतात असे अभिनेता म्हणतो आणि काही वेळाने त्याच्या आयुष्यात आलेल्या स्त्रियांबद्दल आदर व्यक्त करतो... या दोन प्रसंगात एकाच माणसाची दोन भिन्न रूपे समोर येतात.
इंग्लिश गाणे म्हणणारी, बुलेट चालवणारी मॉडर्न मुलगी जेव्हा तिच्या पुरुषांबद्दल द्वेष बाळगण्याचे कारण सांगते तेव्हा आपणही तिच्यासोबत तिच्या कोल्हापूरच्या वाड्यात जातो..आणि तिच्या बाबांसोबतच तिच्या गल्लीतल्या टारगट मुलांचा द्वेष करू लागतो...
शेवटी हे एकत्र येतील असे वाटत असतांनाच नको ती फिलॉसॉफी ऐकून त्या मुलीचा आपल्याला राग सुद्धा येतो...
आपली इनवोलव्हमेंट सतत चढती ठेवण्यात हे नाटक यशस्वी होते. पहिला अंक संपल्यावरच किरणदादाला भेटायला मेकअप रूम मध्ये गेलो. जावे की नाही असे ही म्हणत होती पण म्हटलं चल गं.. आपला माणूस आहे...
आणि भेटल्यावर त्याच्या गळ्यातच पडलो... मनापासून नाटक आवडल्याने त्याला फेस करायची काळजी आता कुठेच नव्हती...
मागच्या वर्षी आमचा किल्ला बद्दल review वाचून अमृता सुभाष आमच्या वॉल वरून नाराज होऊन गेली होती..त्यामुळे तिला भेटायला भीती वाटत होती पण तसा काही संदर्भ न आल्याने प्रसंग छान फोटोसहित साजरा झाला
किरण भाऊ - जिंकलस बाबा... सल्लूबेबी आणि हिंदी सिनेमाचा फॅन आता मराठी नाटकसुद्धा आवडीने बघू लागला तर ही प्रगती फक्त तुझ्यामुळे आहे...
आणि सिनेमा पेक्षा थेटर का बेस्ट आहे ते काल कळले.... थेट प्रेक्षकांसमोर डिलिव्हर करण्यात जो थ्रिल आहे तो रिटेक वाल्या रिळांमध्ये कसा येईल? आणि आपला बेस्ट परफॉर्मन्स त्या दोन तासांत देणे तेही कुठेच न चुकता... मान गये भाई... ही नशा असल्यावर तुला दारूची काय गरज रे???
तुला भविष्यासाठी खूप खूप म्हणजे खूप जास्त शुभेच्छा...तुला अजून पुरस्कार मिळोत आणि आम्हाला तुला भेटायला लंबी कतार मध्ये थांबावे लागो ही शुभेच्छा....
आणि अमृता ताई - तुझे एक उलट एक सुलट पासूनच तू माझी आवडती लेखिका झालीस... आता आवडती अभिनेत्री सुद्धा आहेस #परफेक्टमिसमॅच... #मराठी #नाटक
तसेच "नाटक फक्त शरीफ लोकांसाठी आहे" असे वाटल्याने आम्ही नाटक पण कधी बघितले नाहीत. औरंगाबादला एकनाथ नाट्यमंदिरासमोर आमचा #KGMS ग्रुपचा कट्टा होता इतकाच आमचा नाटकांशी संबंध.
इकडे नवीनच ओळख झालेला मित्र किरण माने एका नाटकाचा मुख्य अभिनेता आहे असे कळले आणि त्याच्यासोबत आपली फेवरेट अमृता सुभाष आहे आणि या नाटकाला खूप अवॉर्ड पण मिळाले आहेत असे पहिले आणि काल दादरला शिवाजी मंदिराला नाटक पहायला गेलो.
मुख्य अभिनेता आपला 'दोस्तं' आहे आणि त्याने आपल्यासाठी पास ठेवला आहे असे तिकीट खिडकीवर सांगितले की लोक फारच रिस्पेक्टने पाहतात असा अनुभव आला... हाहा....
आधी नाटके जास्त पाहिली नसल्याने आणि 'तुझे आहे तुजपाशी' सारख्या भयंकर आठवणी सोबत असल्याने हे नाटक आवडले नाही तर किरण ला फेस कसे करणार ही भीती वाटत होती.
नाटकाचा विषय आहे matrimony आणि आपली त्यातली गती जुन्या मित्रांना चांगलीच माहित आहे.. (संदर्भ शादी.कॉम आणि रिलेटेड पोस्ट) त्यामुळे नाटक पहिल्या मिनीटापासून पकड घेत गेले. पस्तिशीची unmarried मुलगी आणि नुकताच चाळीशीत आलेला हिरो यांचे भावविश्व या दोघांनी अगदी सुंदर समोर आणले.
आपण जगाची अजिबात पर्वा करत नाही असे सतत सांगणारे लोक आतून खूप संवेदनशील आणि केअरिंग असतात आणि बाहेरून रफ आणि गावंढळ वाटणारी व्यक्ती मनाने प्रचंड सुंदर असू शकते..... या मिसमॅच मधली जोडी अशीच आहे.... एकटेपणामुळे थोडी विक्षिप्त वागणारी गोड मुलगी आणि सातारचा रांगडा मुलगा जो आतून अगदी निर्मळ आणि लवेबल आहे.
Forced Bachelorship लादली गेलेली मुले आणि काही मुली जवळून पाहिल्याने हे दोघे कधी अभिनेते वाटलेच नाहीत..असे वाटले अरे हा तर आपला हा आहे आणि ती तर अशीच बोलते, आपल्या हिच्यासारखी...
परस्परविरुद्ध स्वभाव असणारे दोन लोक एकमेकांच्या प्रेमात पडू शकतात आणि बाकी कसलाही विचार न करता ते एकत्र आल्यास आयुष्य किती सुंदर आणि फुलफिलिंग होऊ शकते हे आम्हाला चांगलेच माहित आहे. यातले दोघेही असेच असतात... पण यांच्या शास्त्रीय संगीतासारख्या समान आवडीनिवडी यांना एकत्र बांधून ठेवतात.
इतरांना काहीच त्रास होणार नाही असे काम फक्त साधूसंन्याशी लोक करतात असे अभिनेता म्हणतो आणि काही वेळाने त्याच्या आयुष्यात आलेल्या स्त्रियांबद्दल आदर व्यक्त करतो... या दोन प्रसंगात एकाच माणसाची दोन भिन्न रूपे समोर येतात.
इंग्लिश गाणे म्हणणारी, बुलेट चालवणारी मॉडर्न मुलगी जेव्हा तिच्या पुरुषांबद्दल द्वेष बाळगण्याचे कारण सांगते तेव्हा आपणही तिच्यासोबत तिच्या कोल्हापूरच्या वाड्यात जातो..आणि तिच्या बाबांसोबतच तिच्या गल्लीतल्या टारगट मुलांचा द्वेष करू लागतो...
शेवटी हे एकत्र येतील असे वाटत असतांनाच नको ती फिलॉसॉफी ऐकून त्या मुलीचा आपल्याला राग सुद्धा येतो...
आपली इनवोलव्हमेंट सतत चढती ठेवण्यात हे नाटक यशस्वी होते. पहिला अंक संपल्यावरच किरणदादाला भेटायला मेकअप रूम मध्ये गेलो. जावे की नाही असे ही म्हणत होती पण म्हटलं चल गं.. आपला माणूस आहे...
आणि भेटल्यावर त्याच्या गळ्यातच पडलो... मनापासून नाटक आवडल्याने त्याला फेस करायची काळजी आता कुठेच नव्हती...
मागच्या वर्षी आमचा किल्ला बद्दल review वाचून अमृता सुभाष आमच्या वॉल वरून नाराज होऊन गेली होती..त्यामुळे तिला भेटायला भीती वाटत होती पण तसा काही संदर्भ न आल्याने प्रसंग छान फोटोसहित साजरा झाला
किरण भाऊ - जिंकलस बाबा... सल्लूबेबी आणि हिंदी सिनेमाचा फॅन आता मराठी नाटकसुद्धा आवडीने बघू लागला तर ही प्रगती फक्त तुझ्यामुळे आहे...
आणि सिनेमा पेक्षा थेटर का बेस्ट आहे ते काल कळले.... थेट प्रेक्षकांसमोर डिलिव्हर करण्यात जो थ्रिल आहे तो रिटेक वाल्या रिळांमध्ये कसा येईल? आणि आपला बेस्ट परफॉर्मन्स त्या दोन तासांत देणे तेही कुठेच न चुकता... मान गये भाई... ही नशा असल्यावर तुला दारूची काय गरज रे???
तुला भविष्यासाठी खूप खूप म्हणजे खूप जास्त शुभेच्छा...तुला अजून पुरस्कार मिळोत आणि आम्हाला तुला भेटायला लंबी कतार मध्ये थांबावे लागो ही शुभेच्छा....
आणि अमृता ताई - तुझे एक उलट एक सुलट पासूनच तू माझी आवडती लेखिका झालीस... आता आवडती अभिनेत्री सुद्धा आहेस #परफेक्टमिसमॅच... #मराठी #नाटक
No comments:
Post a Comment